Jedną z postaci wspomnianych na kartach książki „Miedzierza wczoraj i dziś” jest podchorąży Jan Podsiadło ps. Mur, którego postawa może dzisiaj stanowić przykład prawdziwego patriotyzmu. Był on partyzantem Batalionów Chłopskich, który poniósł śmierć w Adamowie w 1944 roku i został pochowany na cmentarzu w Miedzierzy.
Konającego podchorążego Podsiadło odwiedził Mieczysław Młudzik ps. Szczytniak, który wspomina o tym w swojej książce, pisząc: „W czasie choroby, aż do ostatniej chwili, [Podsiadło] myślał i mówił o przyszłej Polsce, ale w jego wizjach nie było wiary i otuchy; tym cięższe było dla niego i dla kolegów to umieranie.”
Jakiś czas temu skontaktowała się ze mną rodzina Jana Podsiadło. Miałam okazję porozmawiać z jego kuzynem, 92-letnim Jerzym Podsiadło, który opowiedział mi więcej o losach swojego krewnego. Chciałabym dzisiaj podzielić się z Wami uzyskanymi od niego informacjami.
Jan Podsiadło urodził się w Słupi Starej 14 stycznia 1914 roku. Ukończył seminarium nauczycielskie oraz szkołę podchorążych. Przed wojną pracował jako nauczyciel. Był utalentowany muzycznie, pięknie śpiewał. Kuzyn Jerzy zapamiętał Jana jako niezwykle serdecznego i uczynnego człowieka z dużym poczuciem humoru.
W czasie okupacji Jan wstąpił w szeregi Batalionów Chłopskich. Prowadził kursy podoficerskie dla wiejskiej młodzieży, aby przygotować ją do walki z okupantem. Miał pseudonim „Mur”, który nawiązywał do tego, że jak coś obiecał, to zawsze dotrzymywał słowa. Mawiał: „Zrobię to na mur!”. Nie przyświecała mu żadna ideologia polityczna, chciał tylko wyzwolić swój kraj spod niemieckiej okupacji.
We wrześniu 1944 roku razem z innymi grupami partyzantów, idących na pomoc walczącej w powstaniu Warszawie, znalazł się w okolicach Miedzierzy. Został postrzelony w nogę serią z karabinu maszynowego. Ukrywał się w lesie dwa dni i zakaził ranę tężcem. Kiedy nadeszła pomoc, było już za późno. Zmarł w jednej z adamowskich chat i został pochowany w Miedzierzy w mogile bez oznaczeń. W 1946 wujek i wspomniany kuzyn Podsiadły dokonali jego ekshumacji. Pochowano go na cmentarzu w Nowej Słupi. Na jego grobie umieszczono napis:
„O jak słodko i zaszczytnie
jest umierać za ojczyznę”
Choć Jan Podsiadło nie spoczywa już na cmentarzu w Miedzierzy, pamięć o nim przetrwała. Znajduje się tam ufundowany przez parafian pomnik upamiętniający podchorążego Jana Podsiadłę oraz innych partyzantów, którzy polegli w okolicy w walce z niemieckim okupantem.
PS. Pan Jerzy rozmawiając ze mną zacytował piękny wiersz Zofii Daszkiewicz z tomu: „Szukam człowieka”:
„Od wielu lat na różnych planetach szukamy śladów życia,
a droga człowieka do człowieka nadal jest do odkrycia”,
Na koniec dodał: „Cieszę się, że droga do mojego kuzyna Jana Podsiadło została odkryta”
Jan Podsiadło był blondynem o niebieskich oczach.
Zdjęcie jest retuszowane. Pochodzi z książki:
M. Kazimierski, „Leśna brać…: wspomnienia dowódcy oddziału partyzanckiego BCh”
Tak wygląda obecnie grób Jana Podsiadło na cmentarzu w Nowej Słupi
Pomnik na cmentarzu w Miedzierzy poświęcony pamięci Jana Podsiadło i innych partyzantów, którzy zginęli w okolicy w walce o ojczyznę. Został ufundowany przez parafian.
0 komentarzy